Talent vasthouden. Dat is een van de grootste opgaven voor Enschede. Van de jongeren die naar Enschede komen om te studeren, vliegt een groot deel met diploma op zak vrij snel weer uit. In een reeks portretten gaan we op zoek naar de overwegingen van (oud-)studenten. Hoe ervaren ze Enschede? (Hoe) kan de stad hen verleiden te blijven? Deze keer aan het woord: Dimitry Brons.
Dimitry (27) studeerde Technische Bedrijfskunde en werkt nu als Simulation Engineer bij Ergo-Design in Enschede. Aan het begin van zijn studie werd hij lid van basketbalvereniging Arriba en later werd hij ook actief voor de studievereniging. Alles bij elkaar meer dan genoeg sociaal verkeer om ook na zijn studie voor Enschede te kiezen: “Ik noem het soms een groot dorp. Dat vind ik leuk, je komt overal bekenden tegen. Ik ken best wat mensen die hier zijn weggegaan, naar Utrecht onder andere, omdat ze Enschede te klein vinden. Dat is persoonlijk, mij bevalt dat kleinschalige juist heel goed.”
Hij komt oorspronkelijk uit Ermelo en besluit al snel dat hij in Enschede wil studeren: “Ik was al vaker op de campus geweest, voor schaaktoernooien. Het sprak me aan dat de studentenwoningen, sportfaciliteiten en universiteit zich allemaal op hetzelfde terrein bevinden. Er zit een kroeg, een supermarkt en inmiddels zelfs een ijssalon. Ik heb ook in andere steden gekeken, maar nergens kan de campus tippen aan die van Enschede.”
Hij heeft geen moment spijt gehad van zijn keuze: “Ik heb een ontzettend leuke studententijd gehad. De studie paste goed bij me en ik heb veel nieuwe mensen leren kennen. Ik heb van begin tot eind in hetzelfde studentenhuis gewoond en alle jaren in hetzelfde basketbalteam gespeeld. Die structuur en vastigheid past bij mij.”
“Ik vind het leuk om overal bekenden tegen te komen.”
Eenmaal afgestudeerd, gaat hij in eerste instantie alleen binnen Enschede op zoek naar vacatures: “Ik heb het hier naar mijn zin, dus er is geen reden om weg te gaan. En er zijn genoeg passende banen in de omgeving. Ik werd bij mijn tweede sollicitatie aangenomen, maar er waren nog meer opties geweest. Ik vind het belangrijk om op de fiets naar mijn werk te kunnen. Reistijd voelt voor mij als zonde van mijn tijd.”
Hij verhuisde binnen Enschede van studentenkamer naar een eigen woning, in de wijk De Bothoven: “Ik heb wel bewust voor een huurhuis gekozen, omdat ik er nog niet klaar voor ben om me ergens definitief te settelen. Nu bekijk ik het per jaar: heb ik het nog naar mijn zin? Of wil ik iets veranderen? Het voelt goed om die vrijheid te behouden.”
Dat veel leeftijdsgenoten andere keuzes maken dan hij, is een kwestie van persoonlijke voorkeur, denkt hij: “Het is maar net wat je zoekt in een stad. En het ligt er natuurlijk aan waar je oorspronkelijk vandaan komt. Hoe verder dat naar het westen is, hoe vaker je hoort dat mensen puur voor hun studie naar Enschede komen.”
Er is ook iets anders wat hem opvalt: “De meeste studenten gaan vooral banden aan met medestudenten, en amper met andere Enschedeërs. Zo krijg je natuurlijk sneller dat mensen elkaar aansteken met hun vertrek. Want als al je vrienden verhuizen, waarom zou je zelf dan blijven? Ik heb inmiddels ook een goede band met mijn collega’s en ontmoet bijvoorbeeld via de padelvereniging veel mensen die hier gesetteld zijn. Zo kom ik steeds meer uit de studentenbubbel.”
Wat zou Enschede hem kunnen bieden om ervoor te zorgen dat hij zich hier definitief zou willen vestigen? Dimitry: “Ik weet niet of mijn keuze van dat aanbod af zou hangen. Het gaat mij vooral om de mensen. Ik kijk wel om me heen en weet in welke wijken ik me zou willen settelen. Minder drukke wijken dan waar ik nu woon, met meer ruimte. Centrumkwadraat is qua ligging zeker een optie, het is overal dichtbij en heeft mooie parkjes. Het liefst zou ik wel een huis met buitenruimte willen, geen appartement.”
Een wilder uitgaansleven, een stadspark, culturele festivals, voor Dimitry zal het dus het verschil niet maken: “In mijn studententijd had ik sowieso weinig binding met de stad. Nu woon ik er dichterbij en kom ik wel vaker in het centrum. Ik weet alles goed te vinden en mis er eigenlijk niks. Groots en meeslepend is ook niet waar ik naar op zoek ben in een stad.”
Meer lezen over de keuzes van (oud)studenten? Dit is het verhaal van Joey.
